woensdag 13 juni 2012

Motorpech

Het wilde maar niet lukken met de grasmaaier. Na die ene dramatische keer kreeg ik hem nog één maal met veel pijn en moeite gestart, maar na een minuut pruttelen liet het ding het stinkend en rokend definitief afweten. Met mijn beperkte technische kennis ging ik toch maar eens op onderzoek en wat bleek? Het oliepeil was te hoog en de buitenkant was vettig. Zelfs het filter was doordrenkt van…? “Olie”, zei mijn vader beslist. Met een gemengd gevoel van opluchting (er was dus toch echt iets aan de hand, het lag niet aan mij!) en irritatie (dit zou weer tijd en geld gaan kosten), belde ik de winkel. De garantietermijn is nog niet verlopen, maar ja, als de vorige gebruiker te veel olie in de machine heeft gedaan heb je daar natuurlijk niets aan. Voor een paar tientjes kwamen ze hem ophalen, zouden ze hem repareren en weer terugbrengen. Leek me een sympathieke deal. Intussen groeide het gras natuurlijk lekker door, en dan niet alleen de oorspronkelijke groene sprietjes, maar ook allerlei andere prachtige grassen met véél zaden…
Na een paar weken werd mijn maaier weer afgeleverd. “Kunt u één keer voordoen hoe ik hem nou goed moet starten?”, vroeg ik de meneer. “Ik ben alleen maar de chauffeur en weet niets van grasmaaiers”, was het teleurstellende antwoord. Oké, op eigen kracht dan maar. Maar die is blijkbaar echt te gering, want ik kreeg hem wéér niet aan. Ik weet het, het is maar een grasmaaier, maar het huilen stond me even nader dan het lachen. Opeens herinnerde ik me een zinsnede uit de handleiding: “zet de machine op een vlakke ondergrond”. In een ultieme poging zette ik de maaier op het stenen pad en trok nog eens flink aan de startkabel. En warempel, hij deed het! Of dit nu geluk of wijsheid was, zal de volgende keer blijken.
























PS Dit seizoen nog op de valreep verse asperges eten? Mijn sinaasappelrisotto met asperges staat op Vegatopia!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen