zondag 19 augustus 2012

In de fruitboomgaard

Een van de fijnste plekken in mijn tuin, zo niet mijn favoriete plek, is de fruitboomgaard. Twee oude appelbomen en een pruimenboom op een prachtig grasveld en helemaal af nu er sinds kort een picknickbank staat.

Het mooie van fruitbomen is dat je er niet veel aan hoeft te doen. Het gras aan de voet weghalen (en weg houden!) en een keer per jaar flink snoeien is al bijna genoeg. Verder gebeurt alles vanzelf: er komen bloemetjes aan, die worden bestoven en groeien zodoende uit tot vruchten.
Maar zoals wel vaker zit het venijn in de staart. Want dat heerlijke zoete fruit blijft natuurlijk niet rustig hangen totdat ik het pluk. Nee, nog voordat ik in de gaten had dat de appels zoet en dus rijp waren, was dat door allerhande dieren al opgemerkt. En nee, zeker niet alleen door de vogels. Wespen en een soort oorwurmen hebben vreselijke gaten in de appels geboord en vliegen en wespen doen zich te goed aan mijn pruimen. Van de ene appelboom heb ik letterlijk niet één appel zelf kunnen oogsten en eten. Van de andere appel en van de pruim is minstens de helft van de oogst aangevreten en beschimmeld op de grond beland. Tja, dat is het lot van de ecologische tuinder: onbespoten fruit moet je delen met de dieren in je omgeving.
Een net over de pruimenboom heeft eigenlijk weinig zin als de grootste belagers wespen en vliegen zijn...
Toch hoor je mij niet klagen. Terwijl ik dit schrijf, geniet ik van een zalig zoet pruimpje. In de koelkast wacht nog een bakje heerlijke appelmoes. En de laatste weken heb ik geen appels hoeven kopen. Die haalde ik uit de boom of – met een beetje geluk als ze nog niet waren aangetast – van het gras. Ze lijken een beetje op de Royal Gala, maar de wangetjes zijn iets minder rood. De boom raakt inmiddels al behoorlijk leeg (en dat dus al half augustus!), maar ik hoop dat ik er nog een appeltaart uit kan halen.



Hmm... zelfgemaakte appelmoes met kaneel!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen