zondag 26 augustus 2012

Überschattig

Het is alweer een paar weken geleden dat ik op een avond een bijzondere ontmoeting had op de tuin. In eerste instantie schrok ik van hem, maar op het tweede gezicht vond ik hem überschattig. Voordat ik mijn telefoon kon pakken om een foto te maken, verschool de egel – want over hem heb ik het – zich onder de planten van buurman T. Kennelijk dacht hij dat ik zijn gestalte niet zou terugvinden op de identiek gekleurde houtsnippers, maar het tegendeel was het geval.
Ik had altijd al sympathie voor de egel, maar sinds ik weet dat slakken zijn lievelingskostje zijn, is hij gestegen in mijn achting. En ook omdat er onder mijn trouwe lezers een grote egelfan is, wil ik deze keer een paar woorden wijden aan dit bedreigde en onvolprezen diertje. Misschien kan ik hem en zijn nageslacht daarmee naar mijn tuin lokken. (Volgens dezelfde fan werken kattenbrokjes daarvoor beter – en beslist geen melk neerzetten, maar een schaaltje fris water.) Want net als vriend Mol is elk dier dat geen groenten en fruit eet van harte welkom! Een winterslaap houden bij mij in de tuin mag ook, ik zal voorzichtig zijn met blad opruimen. Maar dan wel van mijn regenwormen afblijven – die andere nuttige diertjes in de tuin.

2 opmerkingen:

  1. Na en tijdens al die regenbuien....word ik heel blij van dit blog! Hier in de houwerkplaats (schuur) zit een egel in een kastje elke avond hoor ik haar eruit kruipen, zo leuk

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi Esther, leuk om te lezen dat ik je blij maak met mijn blog :-) En wat goed dat je zelf elke dag een stukje schrijft! Veel plezier met je egel & groetjes, Judith

      Verwijderen