zondag 15 december 2013

12 courgettes en 3 pompoenen

Het was zeker geen slecht tuinjaar. Oké, de fruitbomen hadden het moeilijk - en niet alleen bij mij in de tuin. Van de drie exemplaren zat er één onder de schurft en één onder de pruimenmot. Al te veel wil ik er niet meer over kwijt, behalve dat de uitwerpselen van die oranje worm geen delicatesse zijn en dat de pruimenoogst in de afvalbak verdween in plaats van in de geplande crumble pie.


Van de groenten is juist tweederde gelukt. Aan de meterslange stengels van de pompoenplant lagen drie prachtige oranje vruchten te rijpen. De gele courgette deed vreemd. Die heeft blijkbaar een aparte behandeling nodig. Maar zijn groene broer groeide er lustig op los. Bij nummer 13 ben ik gestopt met plukken, toen had ik wel genoeg courgettes gegeten voor dit seizoen.





En... er was meer waar ik genoeg van had. Of beter gezegd: waar ik geen plezier meer in had. Het gras maaien, het eindeloze onkruid wieden, het zware werk. Ik wilde vooral een beetje door de tuin slenteren, kijken, ruiken. Genieten van de bloemen, de vogels en de insecten. De hommels op de witte klavertjes, de lieveheersbeestjes op de fruitbomen, het trouwe roodborstje in de winter. De bloemen van de groenteplantjes en de fruitbomen. Zij geven mij oneindig meer voldoening dan het oogsten en verwerken van al die groenten zoals een gemiddelde volkstuinder doet. Ik wil liever zijn in de natuur dan doen. En dus nam ik de onvermijdelijke beslissing.

Einde van een tijdperk. Einde van een droom. Einde van een blog.


PS Het middelste courgetterecept bedacht ik en werkte ik uit voor Vegatopia.